سرنوشت شوم یک امپراتور ( پیرنزلف – ذبیح الله منصوری )

امپراتور بزرگ فرانسه ، ناپلئون بناپارت سر را بین دو دست گرفته ، آرنج ها را به میز تکیه داده و فکر می کرد.او راجع به آینده خود می اندیشید و فکر می کرد بعد از اینکه از دنیا رفت سرنوشت امپراتوری بزرگی که به وجود آورده چه خواهد شد و آن امپراتوری را چه کسی اداره خواهد نمود؟او فکر می کرد مدت ده سال شب و روز اوقات خود را در میدان جنگ گذرانید و ده ها هزار نفر را به کشتن داد و سربازان او تمام خاک اروپا را لگدمال کردند. در اروپا کشوری نبود که غرش توپ های او در آن طنین انداز نشود و جنگ هایی وجود نداشت که غریو شیپورهای او در آن به سمع مردم نرسد. مدت ده سال وی عهدنامه ها را تغییر داد و سرحدات را طوری دیگر نمود و دولت هایی را از بین برد و دولت هایی را که وجود نداشتند به وجود آورد و تمام این کارها را برای این کرد که یک امپراتوری بزرگ به وجود بیاید و مانند امپراتوری قدیم روم یا امپراتوری باستانی ایران صدها سال در جهان باقی بماند. ولی فکر می کرد به محض اینکه سر برزمین گذاشت و شاید هنوز جنازه او دفن نشد ، امپراتوری عظیم او متلاشی خواهد شد؛ چون کسی نیست که بعد از او جانشین وی باشد و نام او را حفظ کند و پرچم او را نگاه دارد…..