پس از تو ( جوجو مویز – فاطمه قربان زاده )

بعضی وقت ها که به زندگی اطرافیانم نگاه می کنم ، با خودم می گویم انگار همه ی ما به نوعی قرار است آسیبی از خود برجای بگذاریم. به قول آقای لارکین در این دنیا ، مشکل فقط از پدر و مادرها نیست. مثل کسی که ناگهان عینک تمیز به چشمش زده باشد ، نگاهی به اطرافم انداختم و دیدم که تقریبا همه به طرز بی رحمانه ای از عشق زخم خورده یا در سوگ از دست دادن آن هستند؛ عشق یا از آنها فراری بود ، یا درون قبری مدفون. حالا می فهمیدم که ویل با رفتنش تمام اینها را بر ما تحمیل کرده بود. چنین قصدی نداشت ، ولی با همین فرارش از زندگی ، این کار را کرده بود. من عاشق مردی بودم که دنیای جدیدی را به رویم گشوده بود، ولی آن قدر عاشق من نبود که درون آن دنیا بماند ، و حالا از عشق مردی می ترسیدم که شاید من را به خاطر … او به خاطر چه چیزی عاشقم بود؟ وقتی لیلی به اتاق خوابش رفت و در دنیای دیجیتالی اش غرق شد ، ساعتها در سکوت به این افکار متوسل شدم.