کیمیاگر ( پائولو کوئیلو – آرش حجازی )

باید بگویم که کیمیا گر یک کتاب نمادین است و متفاوت با خاطرات یک “مغ که اثری غیر تخیلی است. یازده سال از زندگی ام را صرف مطالعه کیمیاگری کردم همین تصور ساده استحاله فلزات به طلا و یا کشف اکسیر ،جوانی برای آن که یک راز آموز جادو را شیفته ،کند کافی بود اعتراف میکنم که اکسیر جوانی بیشتر اغوایم میکرد پیش از درک و احساس حضور خداوند تصور این که روزی همه چیز پایان مییابد نومید کننده بود. بدین ترتیب، وقتی فهمیدم میتوانم به مایعی دست یابم که قادر است دوران هستی ام را سالهاافزایش دهد تصمیم گرفتم جسم و روحم را وقف یافتناش .کنم آن دوران – آغاز دههٔ هفتاد – همزمان با تحولات عظیم اجتماعی بود و هنوز کتابهایی در زمینهٔ کیمیاگری منتشر نشده بود مانند یکی از شخصیتهای کتاب اندک پولی را که داشتم خرج کتابهای کیمیاگری خارجی کردم در طول روز ساعتها از وقتم را صرف مطالعه نمادشناسی پیچیده کیمیاگری کردم. در ریودوژانیرو به جست و جوی دو سه نفر برخاستم که به طور جدی به علم اعظم میپرداختند اما آنها از پذیرفتنم سر باز زدند همچنین با اشخاص متعدد دیگری نیز آشنا شدم که خود را کیمیاگر میخواندند آزمایشگاههایی داشتند و به من قول میدادند در ازای ثروت واقعی اسرار این هنر را به من بیاموزند امروز فهمیده ام که هیچ کدام از آن چه را که به دانستنش وانمود میکردند نمی دانسته اند. با وجود شیفتگی ،بسیارم هیچ کدام از تلاشهایم نتیجه ندادند